Hoe komt het dat er zoveel onduidelijkheid is in HNW?

Het valt niet te ontkennen dat Het Nieuwe Werken een veelbesproken onderwerp is, zowel in organisaties waar het al is ingevoerd als in organisaties waar dat (nog) niet het geval is. En soms lijkt het wel alsof er twee kampen zijn: voorstanders en tegenstanders. De voorstanders zijn behoorlijk enthousiast en zien eigenlijk alleen maar kansen en mogelijkheden. Denk bijvoorbeeld aan de veel genoemde betere balans tussen privé en werk en de afname van ‘fileleed’. Ook wordt de optimale benutting van aanwezige kwaliteiten vaak genoemd als belangrijk voordeel. Tegenstanders komen met andere argumenten. Zij vragen zich af of HNW niet een mooie verpakking voor een ingrijpende bezuinigingsmaatregel is en maken zich o.a. zorgen over het continu beschikbaar zijn van medewerkers in HNW. In plaats van een afname van werkdruk zien zij een toename van werkdruk. Zij vragen zich af wiens belangen er nou daadwerkelijk centraal staan in HNW: die van de mens of die van de organisatie.

Juist omdat er zo veel over HNW wordt gesproken en geschreven en iedereen er zijn of haar mening over heeft, is het heel lastig om het concept HNW af te bakenen en te definiëren. Wat wel langzamerhand bij steeds meer mensen bekend wordt is dat HNW geassocieerd wordt met begrippen als vertrouwen, verantwoordelijkheid, verbondenheid en vrijheid. De betekenis van die begrippen (waarden) is echter voor iedereen en voor elke organisatie weer anders. Voor mij krijgt bijvoorbeeld de waarde vrijheid inhoud doordat ik zelf kan bepalen wanneer ik werk. Ik ben geen 9 tot 5 mens. Verder betekent vrijheid voor mij dat ik zelf bepaal hoe ik werktaken uitvoer. Ondanks mijn marine-achtergrond vind ik het echt heel vervelend als een ander mij vertelt wat ik moet doen. Nogmaals: dat is mijn invulling van de waarde vrijheid. Misschien deel je mijn mening, misschien denk je er totaal anders over.

Dergelijke discussies maken het concept HNW er niet duidelijker op. Wat ik ook vaak hoor is dat mensen zeggen dat HNW wel ergens in hun organisatie speelt maar dat zij zelf eigenlijk geen flauw idee hebben hoe dat bij hun afdeling invulling gaat krijgen in de toekomst. De hectiek en waan van de dag zijn groter en omvangrijker dan het ‘vage’ nieuwe werken. Een poosje geleden hoorde ik van een ambtenaar die enige tijd uit de running was geweest vanwege ziekte dat hij graag weer aan het werk wilde. Waar hij op vastliep was HNW omdat het voor hem niet duidelijk was wat men bedoelt met de manier van werken conform ‘Het Nieuwe Werken’. Een onderliggende angst die daarbij een belangrijke rol speelt is de vraag ‘is er nog een plaats voor mij of word ik wegbezuinigd?’.

Kortom: er is veel onduidelijkheid en ook onzekerheid met betrekking tot HNW. In deze nieuwsbrief ga ik je niet overtuigen van de voordelen van HNW hoewel ik die wel degelijk zie. Ik ben echter niet blind voor de verbeterpunten die bij HNW eveneens om de hoek komen kijken. Beide aspecten, de voor- en nadelen van HNW, wegen zwaar en hebben aandacht nodig. Door regelmatig met anderen hierover in gesprek te gaan en op zoek te gaan naar antwoorden kunnen veel onduidelijkheden in HNW weggenomen worden.

Ik nodig je dan ook uit om mee te praten en discussiëren over HNW op dinsdag 14 februari in Utrecht. Wil je meedoen, schrijf je dan hier in voor ‘Samen werken aan HNW’.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.