Het oude werken versus het nieuwe werken

De term ‘het nieuwe werken’ vooronderstelt dat er ook sprake van ‘het oude werken’ is. Verder vooronderstelt ‘oud’ versus ‘nieuw’ dat ‘oud’ in het verleden ligt en ‘nieuw’ in het heden (of misschien wel in de toekomst). Je ziet vaak dat iets wat oud is tevens afgedankt of afgekeurd wordt. Wij hebben bijvoorbeeld een paar maanden geleden onze ‘oude’ keuken ingeruild voor een ‘nieuwe’ keuken. Een hele onderneming overigens die ik niet graag over wil doen ;).

Om even bij de keuken te blijven: ik ben helemaal gelukkig met het mooie nieuwe aanrechtblad plus de kookplaat (compleet met wokpit). Alleen, ik durf het bijna niet te zeggen: ik ben wel een beetje verdrietig dat ik mijn oude koelkast niet meer heb. Die was echt een stuk groter. De nieuwe koelkast is op de ‘leegloop’ in ons gezin gebaseerd, alleen die leegloop laat op zich wachten. Gelukkig of helaas? Jij mag het zeggen.

Terug naar het nieuwe werken. Op het moment dat die term in gebruik is genomen is er tevens op een bepaalde manier afstand genomen van het oude werken. Maar is dat wel zo verstandig? In hoeverre wordt in het nieuwe werken geprofiteerd van de verworvenheden uit het oude werken? En zo ja, waaruit bestaan die verworvenheden dan precies?

Als je googled kun je veel vinden en zo ook op het gebied van het oude werken. Ik ben op een tabel gestuit (ambtenaar voor de toekomst) waarin het oude werken bij het rijk tegenover het nieuwe werken is gezet. Daarin staat o.a. als kenmerken van ‘oud leiderschap': delegeren, bijsturen en bijscholen, inperken van professionele vrijheid. Kenmerken van ‘nieuw leiderschap’ zijn o.a.: open en socratische stijl van leiding geven, management is controleerbaar en transparant, coachen.

Wikipedia is ook een hele mooie informatiebron en vertelt dat ‘coachen’ voor het eerst als term is gebruikt rond 1840 bij het voorbereiden van studenten op hun tentamens door een privé-leraar. Niet echt ‘nieuw’ dus. Een socratische stijl van leidinggeven heb ik niet kunnen vinden, wel socratische methode, gespreksvoering en intervisie. Allen gebaseerd op de ideeën van Socrates. Die zijn niet echt nieuw.

Ik kan me niet voorstellen dat het transparant en controleerbaar zijn van het management alleen bij het nieuwe werken hoort. Noch kan ik me voorstellen dat er in het nieuwe werken niet meer bijgeschoold of bijgestuurd wordt. Dus samenvattend: in het nieuwe werken wordt vaak wel degelijk gebruik gemaakt van goed functionerende gedragingen en werkstijlen uit het oude werken.

Vanwaar dan die term ‘het nieuwe werken’? Blijkbaar is er behoefte aan een nieuwe manier van werken die past bij de ontwikkelingen van deze tijd. Dit vooral gevoed door supersnelle ontwikkelingen op technologie/ict gebied die het mogelijk maken om anders (tijd en plaatsonafhankelijk) te werken. Daarbij hoort een andere manier van werken. Die andere manier van werken is in mijn beleving niet recent ontwikkeld en bestaat al veel langer. Echter: ik denk dat deze nieuwe (mensgerichte) manier van werken bij te weinig organisaties en leidinggevenden tot volle bloei is gekomen. De principes en uitgangspunten zijn bekend, alleen is de noodzaak van het toepassen ervan door de recente maatschappelijke ontwikkelingen veel urgenter geworden.

In mijn visie zijn veel (niet alle!) specifieke verworvenheden op managementgebied uit het oude werken heel geschikt om het nieuwe werken tot een succes te maken: mits ze worden gebruikt en ingezet. Je kunt het vergelijken met een communicatietraining: veel vaardigheden kunnen worden aangeleerd (als je erin gelooft), het uitvoeren in de praktijk is vaak een ander (complex) verhaal.

Wil je weten hoe je ‘oude’ verworvenheden op managementgebied succesvol kunt inzetten in Het Nieuwe Werken? Kijk dan op mijn website bij de verschillende diensten die ik aanbied.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.